The Method' has been encouraging actors to behave bizarrely since the full-immersion style of acting was first devised by Russian theatre director Constantin Stanislavski in the early 30s. It was later refined by legendary acting teacher Lee Strasberg, who included the likes of Robert De Niro, Al Pacino, Dustin Hoffman andDennis Hopper among his students. Recently, rapper-turned-actor Ne-Yo said he found working with Aaron Eckhart on alien flick 'Battle: Los Angeles' frustrating. "I didn't understand the concept of staying in character the whole time," he said. "We almost got in a little tussle just behind me not understanding that he's still in character." He should think himself lucky. Staying in character is the very least he might have expected from other famous 'method actors'...
Forest Whitaker
Whitaker studied eastern religions and meditated frequently for his role in 'Ghost Dog: The Way of the Samurai', and locked himself in an apartment to learn the saxophone in order to play jazz legend Charlie Parker in 'Bird'. But for his role as dictator Idi Amin in 'The Last King of Scotland', he went the extra mile, gaining 50lbs, studying Amin's speeches intently, living with some of Amin's relatives and families of his victims in Uganda, learning to speak fluent Swahili and mastering the accordion. Skills.
Daniel Day-Lewis
Arguably one of the greatest living actors, Daniel Day-Lewis takes his craft rather seriously. He broke two ribs through being constantly doubled-up playing cerebral palsy sufferer Christy Brown in 'My Left Foot'. Rumour has it he remained in character throughout filming, insisting even on being fed by other cast members during meals. He took on a butchery apprenticeship to play Bill the Butcher in 'Gangs of New York' and sharpened knives during breaks in filming. Meanwhile, for his role as grizzled oil man Daniel Plainview in 'There Will Be Blood', he reportedly refused to talk to other cast members off-set, and lived in a tent in a deserted oilfield while filming. It won him the Best Actor Oscar.
Robert De Niro
De Niro's crowning 'method' performance was playing Jake LaMotta in 'Raging Bull', a role for which he gained 60lbs and trained as a boxer. He was reputed to have been in the top 10 middleweights in the world while filming. To play the unhinged Vietnam veteran Travis Bickle in Scorcese's 'Taxi Driver', he did 12-hour shifts as a cab driver for three months, and had his teeth ground down by a dentist to play Max Cady in 'Cape Fear' at a cost of $5000. It cost him $20,000 to repair them again afterwards.
Christian Bale
In recent years, Christian Bale has become one of the most high profile actors to employ method acting, thanks to a rather visible penchant for losing and gaining weight. He became skeletally thin to play both insomniac Trevor Reznik in 'The Machinist', and recently crack-addicted boxing trainer Dicky Eklund in 'The Fighter', for which he won the Oscar for Best Supporting Actor. He even called out a journalist who suggested his yoyo-ing weight was a gimmick. "I'd just like to p*** on that guy's shoes," he said. "It's not easy, it's not fun - it's horrible. I would never pick to do that, but it's a part that I like and he's a welterweight and he's a crackhead." Meanwhile, he bulked up hugely to play maniac broker Patrick Bateman in 'American Psycho' and for his role as Batman, during the press junkets for which he spoke only in an American accent.
Nicolas Cage
Cage ate a real cockroach for his role in 1998 flick 'Vampire's Kiss', despite the fact that his director only asked him to down a raw egg. "Every muscle in my body didn't want to do it, but I did it anyway," he is reported to have said. The shot, however, took three takes, and he ended up having to eat three cockroaches in all. Meanwhile for his part in 'Birdy', he had two teeth surgically removed. He also sat in a box for hours on end to prepare his eyes for darkness in Oliver Stone's 'World Trade Center'.
Min-sik Choi
Min-sik Choi did the unthinkable in Korean thriller 'Old Boy', during a scene which required him to eat a live octopus. Not only did he do so, he nailed four of them as the scene needed multiple takes. The film's director thanked the octopi specifically when the film won the Grand Prix at the Cannes Film Festival in 2004.
Dustin Hoffman
Hoffman studied with Strasberg, so 'the method' was part of his make-up, never more so than during 'Marathon Man'. One oft reported anecdote tells how Hoffman decided to stay up all night before a pivotal scene to help him seem more believably exhausted. When he explained this to his co-star, veteran thespian Laurence Olivier, Olivier is said to have replied in jest: “Why not try acting, dear boy?”
Friday, 15 April 2011
All the things we are - Jehan’s toy show:
Date:23/03/2011
Source: Daily News
The sight was simply awe-inspiring. The swift-footed dancers clad in colourful costumes performed their act with such skill that you are left gasping in wonder and vying to see more. They twirl, leap and flutter across the stage. You never know where the time had gone for you are transported to a fantasy world of toys coming to life.
A celebration of the human body in its diverse forms, Jehan Aloysius’ Nutcracker is based on Pyotr Ilyich Tchaikovsky’s original tale, The Nutcracker. However he had to manipulate the story to suit the modern context and bring out his own individuality.
Cast * Christopher / Nutcracker - Thusitha Wimalasooriya (Soldier) Production team * Devised and Choreographed by Jehan Aloysius |
 |
The cast |
Marking 10 years for CentreStage Productions Jehan and co have staged numerous productions embraced by local theatregoers in the past. One such groundbreaking production is their An Inspired Swan Lake, staged in 2009 and 2010, which featured soldiers injured in battle. Taking a step further in that direction Jehan has engaged soldiers from Ranaviru Sevana and hearing-impaired participants from Sunera Foundation workshops in Nutcracker. It aims to spread the message of hope and courage among those who are living with special needs.
“We call this techniques ‘Body Narratives’. It is a novel and refined form of body language where you explore the beauty of the human body and present it in its creative form. Each posture, gesture and lift created by the dancer expands the vocabulary of the physical language. Moreover, like all languages, the expression of it should be clear and coherent to be understood, though, like all languages, it could also be used poetically and lyrically to create an abstract mood or image that transcends mere communication.
We use theatre to teach the disabled people how to overcome physical and mental challenges while using additions such as crutches and wheelchairs as extensions of the physique,” Jehan explained adding that what is special about this production is that the dancers will be performing lifts which they have not tried out in An Inspired Swan Lake.
Wyomi Abeywickrema who portrays the elegant blond Blondie said that most people look at disabled people with pity rather than consider what they have to offer. “Jehan wants them to be themselves and come out of their shell. He is such a perfectionist.
He has the scenes visualized in his head. It is only at the end that he puts the scenes in random order so even we do not know what to expect till the end,” she mused.
 |
Jehan Aloysius |
Her counterpart in the tale, Ben doll, is played by Chatura Dayananda of the Sunera Foundation. Madushanka Seneviratne who gives life to a toy robot revealed that he had also worked under Anoja Weerasinghe. Both are part of Jehan’s past productions.
Nutcracker traces an adventure which occurs in a little girl’s birthday night. Clara receives a wooden nutcracker doll as a birthday present from Christopher, the houseboy. During play the nutcracker’s leg was broken off by Clara’s brother. Christopher repairs it but the children discover that he has a prosthetic leg. Then he proceeds to set the rat traps. Suddenly there is a sound and the noise of scurrying feet. Christopher discovers that one of the traps had caught a rat but the rat, being the evil Rat King, casts a spell to shrink Christopher down to the size of a rat.
Meanwhile Clara searches for her friend. The golden fairy shrinks Clara so that she too is the size of a doll. Christopher reappears and the two take a journey, dodging attacks from the Rat King, meeting the glamorous Blondie and Ben and bonding with the other toys before regaining their original size.
Speaking to Daily News ‘Artscope’, Thusitha Wimalasooriya who plays the lead role as Christopher said that he met Jehan after taking part in one of his workshops. The Anuradhapura-born soldier had also played a key role in An Inspired Swan Lake.
Chaya Manawamma who delivers an exceptional performance as the charming Clara had learnt Kandyan dancing from Veesha de Silva. She holds a diploma in scientific learning disabilities and is a past pupil of Musaeus College.
Nutcracker will go on board the Lionel Wendt theatre on April 1, 3 and 4. All the participants are volunteers. The funds will go to One Trust Sri Lanka, the humanitarian arm of Cargills PLC.
  | |
අපේ නාට්යකරුවන් බ්රෙෂ්ට් ඝාතනය කළ බවයි මගේ හැඟීම - ධර්මජිත් පුනර්ජීව
Date:17/04/2011
Source: Silumina
ධර්මජිත් පුනර්ජීව නාට්ය රචකයකු, නිෂ්පාදකවරයකු මෙන්ම නාට්ය ලේඛකයකු ලෙස ද ප්රකටය. ’බර්ටෝල්ට් බ්රෙෂ්ට් නාට්ය සංකල්ප - සමාජ විද්යාත්මක ජගත් දෘෂ්ටි’ ඔහුගේ අලුත්ම නාට්ය පර්යේෂණ ග්රන්ථය වෙයි.
නාට්යකරුවකු වශයෙන් බර්ටෝල්ට් බ්රෙෂ්ට් අදටත් වැදගත්ය කියලා ඔබ විශ්වාස කරනවද?
බ්රෙෂ්ට් නිපදවපු නාට්ය විධික්රමය ඉදිරියට ගෙන ගිය තවත් නාට්යකරුවන් ලෝකයේ ඉන්නවා. ඉතාලි ජාතික දාරියෝ ෆෝ එවන් නාට්යකරුවෙක්. ඔහු පාප් වහන්සේ ඉන්න රටේ ඉඳන් පාප් වහන්සේ විවේචනය කරන මට්ටමේ නාට්යකරුවෙක්. ඔහු භාවිතා කරන්නේ බ්රෙෂ්ට් නිපද වූ නාට්ය ක්රමවේද. ඒ අනුව අපිට පේනවා, බ්රෙෂ්ට් අදටත්, මේ මොහොතේත් වැදගත් නාට්යකරුවෙක්ය කියලා.
මොකද්ද බ්රෙෂ්ට්ගේ මේ නාට්ය ක්රමවේදය?
ඉතාම කෙටියෙන් කිවහොත් ’අපෝහක නාට්ය’ යැයි කියන්න පුළුවන්. නව විද්යාත්මක ලෝකයට වඩාත්ම ගැළපෙන නාට්ය ක්රමය මෙය බව බ්රෙෂ්ට් පෙන්වා දී තිබෙනවා. බ්රෙෂ්ට් 1938 දි තමයි මේක අත්හදා බලන්නේ. 1954 දි ඔහු මිය යන්ට පෙර ඔහු තීන්දු කරනවා, තමාගේ නාට්ය ක්රමවේදය මේකයි කියලා.
මීට කලින් තදාත්ම්ය විඝටනය, දුරස්ථිකරණය, පරාරෝපණය වැනි වචන මේ සඳහා භාවිතා වුණා.
ඔව්. ඒ වචනවලින් බ්රෙෂ්ට් අදහස් කරපු දේ කියැවෙනවා කියලා මම හිතන්නේ නැහැ.
බ්රෙෂ්ට් ගේ මේ නාට්යක්රමවේදය මුළුමනින්ම දේශපාලනික එකක්?
ඔව්. මේක කෙළින්ම මාක්ස්වාදයත් එක්ක සම්බන්ධයි. අපේ රටේ මාක්ස්වාදය වටහා ගැනීමේත් ලොකු අවුලක් තියෙනවනේ.
සිංහල වේදිකාවට බ්රෙෂ්ට් හඳුන්වා දෙනු ලැබුවේ හෙන්රි ජයසේන විසින්. තමා බ්රෙෂ්ට් ගේ රංග සිද්ධාන්ත කුරුසියක් කරගත්තෙ නැති බව හෙන්රි පැහැදිලිවම කියලා තියෙනවා.
අපේ නාට්යකරුවන් බ්රෙෂ්ට් ඝාතනය කළ බවයි මගේ හැඟීම. බ්රෙෂ්ට්ට දේශපාලනික වශයෙන් කිසියම් දැක්මක්, දර්ශනයක් තිබ්බා. ඒක තමයි බ්රෙෂ්ට් ;ග් වැදගත්ම දේ. ඒත් අපේ නාට්යකරුවන් ඒක පැත්තකින් තියලා තමයි ඔහුගේ නාට්ය පරිවර්තනය කර රඟ දක්වන්නේ. දේශපාලනයට අත තියන්න, හෙන්රි දක්වපු අකැමැත්ත, බය ඔහුගේ ‘හුණුවටයේ කතාව‘ නාට්ය නිෂ්පාදනයෙන් අපිට පෙනෙනවා. බ්රෙෂ්ට්ගේ දේශපාලනය තමන්ගේ නිෂ්පාදනයට ඇතුළු කරලා නැති ප්රශ්න හදා ගන්න ඔහු සූදානම් වුණේ නැහැ.
හෙන්රි වේදිකාවේ මවපු අසඩක්ගේ චරිතය ගැනත් ඔබේ විවේචන තියෙනවා.
’හුණුවටයේ කතාව‘ නාට්යයේ අසඩක් කියන්නේ බ්රෙෂ්ට්ම අදහස් කළ පරිදි පාදඩයකු බවට පත්වු කලකිරුණු විප්ලවවාදියෙක්. එහෙත් හෙන්රි මවපු අසඩක් තුළ එහෙම විප්ලවවාදියෙක් නැහැ. මුල් පිටපතේ අසඩක්ගේ මුවට නැංවූ සමහර දෙබස් හෙන්රි තම පරිවර්තනයේදී දීර්ඝ වශයෙන් ඉවත් කරලා තියෙනවා. එයින් ම පෙනෙනවා, ඔහු ඒ චරිතය අවබෝධයකින් තොරව ඉදිරිපත් කළ බව.
ආචාර්ය මයිකල් ප්රනාන්දු වගෙ අය බ්රෙෂ්ට් විශේෂඥයන්. ඇයි ඔවුන් මේ ගැන කතා නොකර තියෙන්නේ?
න්යාය හා භාවිතාව යන දෙකෙන් ම පිරිපුන් බුද්ධිමතුන් අපේ රටේ අඩුයි. ආචාර්ය මයිකල් ප්රනාන්දුට හොඳ න්යායාත්මක දැනුමක් තිබෙනවා. ඒක මම පිළිගන්නවා.
ඔබ වුණත් මේ වගෙ පොත් ලිව්වට තවමත් බ්රෙෂ්ට්ගෙ නාට්යයක් නිෂ්පාදනය කරලා මේ ‘අපෝහක’ නාට්ය ක්රමවේදය මොකක්ද කියලා අපිට හරියට පෙන්වලා දීලා නැහැ.
මම 1984 දි හෙලේනා ලෙහ්තිමකි නිෂ්පාදනය කළ ‘පුන්තිලා’ නාට්යයට සම්බන්ධ වුණා. මම දැන් අදහස් කරනවා, බ්රෙෂ්ට් ගේ ‘ලූකුලස් ගේ නඩු විභාගය’ කියන නාට්යය නිෂ්පාදනය කරන්න. එහි සිංහල පරිවර්තනය ආචාර්ය මයිකල් ප්රනාන්දු විසින් කරනු ලැබ තිබෙනවා.
බ්රෙෂ්ට් ගේ පෞද්ගලික ජීවිතය අනාවරණය කෙරෙන පොත් කීපයක් පළවී තිබෙනවා. ඒවා නිවැරදි නම් බ්රෙෂ්ට් තුළ විශාල පරස්පරතා දකින්න පුළුවන්.
අපි කාගෙත් රහසිගත ජීවිත තියෙනවා. ඒත් කලාකරුවා සමාජය තුළ කැපී පෙනෙන නිසා ඒවා වඩාත් ඉස්මතුව පේනවා. ඔවුන්ගේ පෞද්ගලික ජීවිත හොයන එකෙන් සමහරු වෙනම රසයක් ලබන බව මම දන්නවා. හැබැයි මේක ලංකාවේ විතරයි වෙන්නේ. මොකද ලෝකයේ වෙන රටවල් සංස්කෘතික වශයෙන් දියුණු නිසා. බ්රෙෂ්ට් සම්බන්ධයෙන් අපිට වැදගත් වන්නේ ඔහු නාට්ය කලාව තුළ මොනවද කරපු දේවල්? ඔහු ඒ ඔස්සේ කොච්චර දුර ගියාද කියන එකයි.
නොබලපු අයට බර්නාඩාගේ සිපිරිගෙය ගැන චාන්දනී හා ප්රියන්තගෙන්...
Source: Divaina
"පසුගිය කාලය පුරාම ටෙලි නාට්යවල වැඩ කෙරුණේම නැති තරම්..." ඒ කියන්නේ හොඳ නිර්මාණයක් හමුවුණේ නැති නිසා කියන කාරණේ වඩාත් නිවැරැදියි. ඒ කාලය මම යෙදාගෙන ඉන්නේ මේ වේදිකා නාට්යයටයි.චාන්දනී සෙනෙවිරත්න කාලයකට පසු කතාබහට එක්වුණේ එහෙමයි. බොහෝ දේවල් කතා කරන්න තිබුණත් චාන්දනී "වේදිකා නාට්යයක්" ගැන කියපු නිසා අපිට ඒ ගැන දිගින් දිගටම තොරතුරු හොයන්න වුවමනා වුණා.
අප සිටියේ ලුම්බිණි රඟහලේ වේදිකා පරිශ්රය ආසන්නයේ. නාට්යයේ අධ්යක්ෂවරයා "ප්රියන්ත සිරිකුමාර" බව අපට හඳුනාගන්න එතරම්ම කාලයක් ගතවුණේ නැහැ.
චාන්දනී නැවතත් කටහඬ අවදි කළා.
"අපි බර්නාඩාගේ සිපිරි ගෙය නාට්යයේ රියර්සල් එකක් කරන්න ආවේ. නාට්ය මීට පෙර 92 වර්ෂයේ දී වේදිකාගත කළා.
මුල්ම නාට්යයට සම්බන්ධ වෙච්ච අය අදත් ඉන්නවද?
ඒ අයගෙන් මමත්, කෞෂල්යාත් (කෞෂල්ය ප්රනාන්දු), චමිලත් (චමිලා පීරිස්) ඉන්නවා. ඒ කාලයේ නාට්ය කළේ රංජනී ඔබේසේකර. නාට්යයේ පිටපතේ තිබෙන සාරවත් බව නිසාමයි ආපහු කරන්න හිතුවේ. ප්රියන්ත සිරිකුමාර තමයි ඒකට මුල්වෙලා කටයුතු කළේ.
අපි ඉතාම ආශාවෙන් නාට්යයට සම්බන්ධ වුණා. නාට්ය පිටපත සංකීර්ණ වුණත් එය ප්රේක්ෂකයන්ට දැනෙන නාට්යයක් වේවි කියන විශ්වාසය අප තුළ තිබෙනවා.
92 වේදිකාගත කළ නාට්යයක්, නැවත වේදිකාගත කිරීමට මුල් වුණේ එය හේතු කරගෙන විතරද?
මම කිව්වා වගේ එහි විශේෂත්වය තිබෙන්නේම පිටපත තුළමයි. ගැහැණු චරිත 10-12 ක් පමණ ඉන්නවා. පිරිමි චරිතයක් එළියට නාවාට පිරිමි චරිතයක් කේන්ද්රීයව තමයි නාට්ය දිව යන්නේ. ඇත්තටම ඒක පිරිමි නමක් නැත්නම් සංකල්පයක් වටා දිවෙන පිටපතක්. ඒ වගේම ඒ වටා තිබෙන ගැහැණු චරිත පවා සංකීර්ණයි. අනිත් එක මුල්වරට වේදිකාගත කර වසර 18 ක් පමණ ගතවුණු පසුත් නාට්යයේ තේමාව තුළ නැවුම් ගතියක් තිබෙන නිසයි. ඒ කාලය තුළ අපේ පරිණත බවත් සමග මේ පිටපත අපි තව තවත් හොයන්න පටන් ගත්තා. මේ කාර්යය තුළම අපි තව තවත් මේ පිටපත අධ්යයනය කිරීම තුළ අපිට බොහෝ දේ දැනුණා. ඇත්තටම මම ඒකට පෙළඹුණේ "ප්රියන්ත" නිසාමයි. අපි හිතුවට වඩා අපි බලාපොරොත්තු වුණ ප්රමාණයටත් වඩා ප්රියන්ත පිටපත අධ්යයනය කර තිබුණා. "ගාර්ෂියා ලෝතා" එක වචනයක් ගානේ චරිතයේ ඉතිහාසයට සම්බන්ධයි.
අනෙකුත් චරිත ගැනත් සඳහන් කරමුද?
දුලීකා මාරපන, මල්කාන්ති ජයසිංහ, නිල්මිණි බුවනෙක, සුදර්ශි, සමාධි, යමුණා මේ ආදී වශයෙන් වෙනස් චරිත රැසක් වේදිකාවට එනවා. මූලිකම දේ අපි සේරම යාළුවෝ, ඒකත් බොහෝම සුන්දර අත්දැකීමක්.
ලංකාවේ වේදිකා නාට්යයක් කරනවාය කියන එක ගැන යම් යම් මතවාද තියෙන මොහොතක "බර්නාඩා" නැවත වේදිකාවට ගෙන ඒමේ අවදානමක් දැක්කේ නැද්ද?
ඇත්තටම ප්රියන්තට නාට්යයක් කිරීමේ අවශ්යතාව තදින් තිබුණා. එයා එක එක පිටපත් අධ්යයනය කරමින් කාලය ගත කරනකොට තමයි මේක කරන්න හිතලා තියෙන්නේ. එතකොට මොන අවදානමක් තිබුණත් නාට්යය කරන්න හිතෙනවා. හැබැයි අද වේදිකා නාට්යයේ පවතින ක්රමයත් එක්ක මේක හරියටම කරගෙන යන්න, පවත්වාගෙන යන්න පුළුවන්ද කියන එක තිබුණත් අපිට ඒක කරන්න සිද්ධ වෙනවා. මොකද අපි වේදිකාවට ඇලුම් කරන නිසා.
පුහුණුවීම් අතරතුර එහෙ මෙහෙ දුව යන අතරවාරයේ ප්රියන්තත් කතාබහට එක්කර ගන්න අපිට පුළුවන් වුණා.
92 වේදිකාගත කළ නාට්යයක් නැවත වේදිකාගත කරන්න හිතුවේ ඇයි කියන ප්රශ්නයට ප්රියන්තගේ උත්තරය වුණේ මේ වගේ එකක්.
කලින් නිෂ්පාදනය මම දැක්කා... ඒ නිෂ්පාදනයත් ඉතාම හොඳ මට්ටමක තිබ්බ නාට්යයක්. ඒක මට හැඟීමක් ඇති කළා. "ගාර්ෂියා ලෝතා" ගේ නාට්ය පිළිබඳව, පිටපත් ගැනත් මට ලොකු හැඟීමක් තියෙනවා. ඒක තමයි මාව නාට්ය කරන්න පොළඹවන මූලික හේතුව. අනෙක ඔහුගේ හැම වචනයකටම අර්ථයක් තියෙනවා. නාට්යයේ පිටපත් තුළ ඔහු අපූර්වත්වයක් මතු කරන්නේ ඔහු කවියෙක් නිසාදෝ කියලත් මට හිතෙනවා."
කෙසේ හෝ වේදිකා නාට්ය වේදිකාගත වුණේ පසුගිය 26-27 වැනිදාය. මේ සටහන තැබෙන මොහොත වන විට නාට්ය ප්රේක්ෂකයාට ඊළඟ දර්ශනයක දී නාට්යයේ අපූර්වත්වය විඳීමට හැකියාව ලැබෙනු ඇත.
උදේශ සංජීව ගමගේ
ඡායාරූප - නිමල් දයාරත්
Tuesday, 29 March 2011
‛‛වීදියේ සටන් කරුවා” පිළිබද සටහනක්..
Date:29/03/2011
Source: Sri Lankan Theatre
”තරුණ තරුණියන් පිරිසක් විවිධ ආකාරයේ නාට්යමය ඇඳුම් පැළඳුම් වලින් සැරසී සිටිති. එක් අයෙක් අත දවුල් බෙරයකි. තවත් අයෙක් අත බොංගෝ බෙරයකි. ඔවුන් බයිලා සිංදුවක් ගයයි. පිරිසක් එම ගීතයට අවසිහියෙන් මෙන් නටති. එක්වරම ගීතයට තාලය සැපයූ බෙර හඬ වෙඩි හඬක් බවට පරිවර්තනය වෙයි. නටමින් සිටි අය බිම ඇද වැටෙති. පසුව පිරිසෙන් කිහිපදෙනෙක් පමණක් අමාරුවෙන් නැගිටිති. අනිත්
අය මිය ගොස්ය. නැවත බෙර හඬ බයිලා ගීතයට තාලය දමයි. ඉතිරි පිරිස නටති. නැවත බෙර හඬ වෙඩි හඬක් බවට පරිවර්තනය වෙයි. සියළු දෙනාම ඇද වැටෙති. සියළු දෙනා අතරින් එක් අයෙක් පමණක් නැගිටියි. අනෙක් අය මිය ගොස්ය. නැවතත් බෙර හඬ බයිලා ගීතයට තාලය දමයි ……………….. ”
මේ ආචාර්ය ගාමිණි හත්තොටුවේගමගේ වීදි නාට්ය කණ්ඩායමේ වීදි නාට්යයකින් උපුටා ගත් කොටසකි. ලෝක නාට්ය දිනය නිමිත්තෙන් ඊයේ (27) කොළඹ සිංහල සංස්කෘතික මධ්යස්ථානයේදී (සුදර්ශි ) ආචාර්ය ගාමිණි හත්තොටුවේගමගේ වීදි නාට්ය ගී එකතුවක් එළි දැක්වීම හා වීදී නාට්ය දැක්මක්“වීදියේ සටන් කරුවා” නමින් සංවිධානය කර තිබිණ. මෙම වීදි නාට්ය දැක්මේදී හත්තොටුවේගමගේ ප්රසිද්ධ වීදි නාට්ය දෙකක් වන “මැරවර මෙහෙවර” සහ “රූ
කඩයෝ” රඟ දැක් වූ අතර වීදි නාට්ය ගීත රාශියක් ශිල්පීන් විසින් ගායනා කළෝය.
“ගාමිණි හත්තොටුවේගමගේ මූලික අරමුණ ඉටුකරමි
න් ඔහු සහ ඔහුගේ සගයින්, ආර්ථික- සමාජයීය- සංස්කෘතික ගැටලුවලින් පීඩාවිඳින ජන ජීවිතයේ යථා ස්වභාවය මේ වීදි නාට්ය තුළින් ජනතා කරළියට ගෙන එන ලදී. හුදු සෞන්දර්යවාදී මායාව ඉරාදමා ප්රේක්ෂකයා යථාර්ථය තුළට ගෙන ඒමට ගාමිණි හත්තෙටුවේගම ඇතුළු වීදි නාට්ය කණ්ඩායම මහත් වෙහෙසක් කැපකිරීමක් කරන ලදී. ඒ සඳහා ඔහු ප්රධාන ඔහුගේ සගයින් විසින් නිර්මිත වීදි නාට්ය රාශි්යකි. ”
“අසාධාරණය – අයුක්තිය – කම්කරු ඉල්ලීම් දිනාගැනීමේ අරගල – වැඩ වර්ජන – පොදු සමාජ අරගල – උද්ඝෝෂණ – සිසු අරගල ඔවුන්ගේ රංග භූමිය විය. එවැනි ජන
අරගල කොතනද ගාමිණි හත්තොටුවේගම හා පිරිස එතනය. පොලිස් සිරකූඩු – කඳුළු ගෑස් – බැට
න් පොලු – බයිසිකල් චේන් – මැර ප්රහාර – හතරවෙන් තට්ටුව
ඔහුට හා පිරිසට බිය ගෙන දීමට සමත් නොවීය.
”
නාට්ය කරුවෙක් ලෙස ගාමිණි හත්
තොටුවේගමගේ භූමිකාව සමාජවාදී කලා සංගමය දකින්නේ එලෙසිනි. ලංකාවේ විදග්ධ නාට්ය සම්ප්රදාය තුළ කිසිදු අවධානකට පාත්ර නොවූ එහෙත් කලාව තුළ සැබෑ කාර්යයක් ඉටුකළ සොඳුරු මිනිසෙක් ලෝක නාට්ය දිනයේදී අමතක නොකිරීමට සමාජවාදී කලා සංගමය ගත් උත්සාහයට ස්තූතියි.
”මිනිසෙකු වීමට සුදුසෙකු වන්නට
මහ මං කීයක් තරණය කරන්නද
යුධ හඬ සදහට තුරන් කරන්නට
වෙඩි මුර කීයක් පත්තු කරන්නද
පිළිතුරු ඇත්තේ හමන සුළඟෙමයි
හමන සුළඟෙමයි…….. ”
Saturday, 12 March 2011
Monday, 21 February 2011
"මා, මගේ සීමාවේ සිට රංගනයට එකතුවන්නියක්" - 2010 යොවුන් නාට්ය උළෙලේ හොඳම නිළිය සමාධි ලක්සිරි
Date:04/02/2011
Source: Divaina
නාට්ය හා රංග කලාවේදී නළු නිළියන් ප්රේක්ෂකයා සමග සන්නිවේදනය ඇතිකර ගනු ලබන්නේ මුලික වශයෙන්ම ඔවුන්ගේ ශරීරවලිනි. මානව දේහය සන්නිවේදනයේ කැඩපත යෑයි සඳහන් වන්නේ එහෙයිනි. ආංගික අභිනය, වාචික අභිනය, සාත්වික අභිනය සහ ආහර්යාංගික අභිනයන් ඔස්සේ ශරීරයේ සෑම කොටසක්ම ප්රයෝජනයට ගන්නා රංගන ශිල්පියා තමා නිරූපිත චරිතයට ජීවය එක්කරයි. මිනිසා සතු දෙතිස් අංගයන් මනාවට ප්රගුණ කොට, කලාව තුළ පිහිටා තිබේ නම්, ඔහු හෝ ඇය පරිපූර්ණ රංග ශිල්පියකු බව අවිවාදිතය.
අද අප කතා නායිකාව වූ ඇය ඉහත ලක්ෂණයන් මනාකොට පිළිබිඹු කොට සම්මානයන් රැසකට පාත්ර වූ නව පරපුරේ යොවුන් රංගන ශිල්පිනියන් අතර ඉහළ නාමයකට හිමිකම්කියන්නියකි. නිමා වූ 2010 යොවුන් නාට්ය උළෙලේ හොඳම නිළිය ලෙසින් සම්මානයට පාත්ර වූයේද ඇයයි. වේදිකාවෙන් ලද පන්නරය සවියක් කොටගත් ඇය, අද පුංචි තිරයට සහ සිනමාවට ද පිවිස සිටින්නීය.
මේ දිනවල ස්වාධීන රූපවාහිනිය ඔස්සේ විකාශය වන, ප්රවීන සහ ජනප්රිය ටෙලි නාට්ය අධ්යක්ෂ රජිව් ආනන්දයන්ගේ "කඩ දොර" ටෙලි වෘතාන්තයේ "රන්මලී" චරිතයට ජීවය එක්කරමින්, ප්රබල රංගන දායකත්වයක් සපයමින් 1915 තරම් වූ ඈත අතීතයේ සිදුවූ සත්ය සිද්ධිදාමයක නැවත පුණරූපනයට අප කැඳවාගෙන යන මේ රංගන ශිල්පිනිය සමාධි ලක්සිරියි.
අනේකවිද වූ දුක් ගැහැටයන්ට නතුව දින 60 ක් පමණ සිංහරාජ වන අසබඩ දැරණියගල දික්ඇල්ල මහ වනාන්තරය තුළදී රූපගත කිරීම් සිදු කළ ඉහත නිර්මාණයෙහි වනගත දර්ශන තලය තුළ සිටින එකම කාන්තාව වූ ඇය සිය සොඳුරු මෙන්ම කටුක අත්දැකීම් ද පාදක කොට ගනිමින් "දිවයින" සිනමා කලා" හා එක්ව පැවැත්වූ සංවාදයෙහි තොරතුරුත්, ඇගේ කලා දිවියෙහි අතීතය සහ අනාගතය පිළිබඳ තතුත් මතු පෙළගස්වමු.
ඔබේ කලා දිවියෙහි ආරම්භය ගැන සඳහන් කිරීමක් සිදු කළොත්?
බදුල්ල විහාරමහදේවි සහ ඇඹිලිපිටිය ජාතික පාසල් මාතාවන්ගෙන් අධ්යාපනය හැදෑරූ මා නර්තනය ඔස්සේ ඉදිරියටම ගොස් නර්තන ගුරුවරියක් වන්නට අදහස් කළා. කැලණිය විශ්වවිද්යාලයට තේරී පත්වූ මා එහිදී නාට්ය හා රංග කලාව තෝරාගත්තා. විශේෂවේදී උපාධියට තේරුණු 9 දෙනා අතරට මා ද ඇතුළත් වුණා. නයෝමි සමුදුකා සහ විරාග අධ්යක්ෂණය කළ "මුහුදු ළිහිණියෝ" වේදිකා නාට්ය තුළින් මුල්වරට වේදිකාවට ගොඩ වූ මා ඊඩිපස්, "මාස්ටර් බිල්ඩර්", "රයිනෝසිරස්", "සිහින හොරු අරන්", "ඔබ ආපසු යන්න", "සඳ ගිණි අරන්", "වීරයා මැරිලා", "ඇන්ටිගනී" යන වේදිකා නාට්ය තුළට සම්බන්ධ වී මගේ රංගන කෞෂල්යයන් විදහා පෑවා.
ඔබ වේදිකාවේ නිරූපිත රංගනයන් නිසා සම්මාන
රැසකට හිමිකම් කියන්නියක්. ඒ පිළිබඳ මතකය මොනවගේද?
2007 වසරේදී "ඔබ ආපසු යන්න" වේදිකා නාට්ය සඳහා හොඳම සහය නිළිය (රංගන සහ දව්පධි අධ්යක්ෂණය කළ) 2008 දී පැවැති යොවුන් නාට්ය උළෙලේ "සඳ ගිණි අරං" රංගනය වෙනුවෙන් හොඳම නිළිය ලෙසත්, (අධ්යක්ෂණය දුමිඳු දොඩංතැන්න) 2010 යොවුන් නාට්ය උළෙලේ "ජනේලයෙන් පනින්නද" වේදිකා නාට්යයේ මගේ චරිතය වූ "කුමුදු" වෙනුවෙන් හොඳම නිළිය ලෙසින් ද මා සම්මාන ලැබුවා. ධනුෂිකා නයනකුමාරි "ජනේලයෙන් පනින්නද" අධ්යක්ෂිකාවයි.
ඔබේ වැඩි කැමැත්ත වේදිකාව යෑයි කීවත්, පුංචි තිරයට සහ රිදී තිරයටත් යොමු වීමට සිදු වුණා. මේ පිළිබඳ පැවසිය හැක්කේ කුමක්ද?
ඇත්තටම මා වේදිකාවට හුඟක් කැමැතියි. එහි කැපකිරීම් සහ නිරූපණයන් තාත්විකව සිදුකළ යුතු නිසා එහිදී ලබන්නා වූ පන්නරය පුංචි තිරයට සහ සිනමාවට පිවිසීමට ඉතා හොඳ ප්රවේශයක් ලෙසයි මා දකින්නේ. "අසිනි වැසි", "සූරිය දරුවෝ", "මායා අග්නි", "වසන්ත කුසලාන", (අධ්යක්ෂ ජනක සුරංජන්) ජයලත් මනෝරත්නයන්ගේ "රාත්රිය මනරම්" යන ටෙලි නිර්මාණ සඳහා මා රංගනයෙන් දායක වන්නේ එම නිසයි.
"කඩදොර" මේ දිනවල ඔබ ගැන කතාබහට ලක්වූ තවත් විශේෂිත වූ ටෙලි නිර්මාණයක්. මේ ගැනත් පැවැසිය යුතු විශේෂ යමක් තිබෙනවාද?
සැබැවින්ම "කඩදොර" හි රංගනය මගේ රංගන දිවියට ආලෝකයක් එක්කළා යෑයි පැවසුවොත් එය අතිශයෝක්තියක් නොවෙයි. මේ දිනවල ලැබෙන ප්රතිචාර මතින් මා කළ කැපකිරීම් සහ මහන්සියේ ප්රතිඵලය නිරහංකාරව අත්විඳිනවා. එහි නිෂ්පාදන සහ රංගන ශිල්පී රෝෂාන් රවින්ද්රත්, මගේ රංගන දිවියෙහි ගුරු පියාණන් වූ ප්රියංකර රත්නායක මහතාණන් මාර්ගයෙන් අධ්යක්ෂ රජිව් ආනන්දයන් මුණගැසුණා. ඔහු මට සෙනෙහෙබර පියෙක් හා සමානයි. ඔහු ලබා දුන් පිටපතට අනුව ඒ හිතේ ඇඳුණු චරිතයට (රත්මලී) මා කැමැත්තෙන් සහ ශක්තිමත්ව මුහුණ දී බොහෝ දුෂ්කරතා මැද සාමූහිකව ජයගනිමින්, මේ නිර්මාණය සාර්ථක නිමැවුමක් ලෙස තිරයට ගෙන එන්නට දායකත්වය ලබා දුන්නා. මගේ "චරිතය" ගොඩනැඟීමේදී අනුපමේය සහයක් ලබා දුන්, අධ්යක්ෂ රජිව් ආනන්ද, නිෂ්පාදක රොෂාන් රවින්ද්ර, ප්රියංකර රත්නායක, රජිත් හිරාන්, මංජු නදිමිනි දිසානායක දැරිය සහ කඩදොර සඳහා දායක වූ සෑම සියලු දෙනාමත් රූපගත කිරීම් සිදු කළ ප්රදේශයන්හි ගම්වාසීන් විශේෂිතව සිහිපත් කරන්නට මෙය අවස්ථාව කරගැනීමට කැමැතියි.
සිනමාවට දැක්වූ දායකත්වයත්, මේ දිනවල ඔබේ තොරතුරුත් පිළිබඳ පැවසුවොත්...?
ප්රසන්න විතානගේගේ "ආකාශ කුසුම්" චිත්රපටයේ කුඩා චරිතයකුත්, සෝමරත්න දිසානායක මහතාගේ "සිරි රජ සිරි" හිත් මා දැනට රංගන දායකත්වය සැපයුව ධර්මප්රිය ඩයස් මහතාගේ නව නිර්මාණයක් වූ "ජුලියස් සීසර්" වේදිකා නාටකයේ "පෝෂියා" ගේ චරිතය රඟදක්වන අතරතුර, නාට්ය සහ රංග කලාව පිළිබඳ දර්ශනවේදී උපාධිය ලබාගැනීමට සූදානම් වෙනවා. සංස්කෘතික හා කලා කටයුතු අමාත්යාංශයේ ප්රවර්ධන නිලධාරිනියක ලෙස සේවය කරන අතරතුර තමයි කලා කටයුතු සඳහා එක්වන්නේ. ඉදිරියේදීත් හොඳ නිර්මාණ සඳහා ආරාධනා ලැබුණොත් විශේෂ අවසරය මත ඒ සඳහා සහභාගි වන්නට අදහස් කරමින් පසුවෙනවා.
ඒ කියන්නේ කලාවෙහි රැඳී සිටීමට නම් කිසියම් වූ තෝරාගැනීමක් කළ යුතුයි කියන එකද?
සැබැවින්ම කලා ක්ෂේත්රයට පැමිණීම පහසු වුවත්, එහි රැඳී සිටීම විශාල අභියෝගයක්. දක්ෂතාවත්, වාසනාවත්, උනන්දුව සහ කැපවීමත්, එකසේ වැදගත්.
මා මගේ සීමාවේ සිට රංගනයට එකතුවන්නියක්. සම්භාව්ය හෝ වාණිජ කියා බෙදීමක් නැතත්, යමක් කළ හැකි උසස් ගණයේ නිර්මාණ සඳහා දායකත්වය ලබා දීමට කෙසේ හෝ ඉඩ හසර වෙන්කර ගතයුත්තේ එම නිසයි.
ඔබේ කලා දිවියට උපකාර කළ සිහි කළ යුතු පිරිස පිළිබඳවත් සිහිපත් කළොත්...?
මගේ දෙමාපියන්, සහෝදරියන් සිව්දෙනාත්, අනාගත සහකරු සාරංග මොරගොඩත් මගේ කලා දිවියට දක්වන සුවිශේෂී දායකත්වය වෙනුවෙන්, රජීව් ආනන්ද, ප්රියංකර රත්නායක, රොෂාන් රවින්ද්ර, නයෝමි සමුද්රිකා, විරාග නඳුන්, චාමික දුමිඳු දොඩන්තැන්න, ඉන්දික ෆර්ඩිනැන්ඩ්ස්, රාජිත දිසානායක, මුල් අවධියේ මා සමග ළමා නාට්ය කළ කැලණියේ මිතුරු කැළ සහ නම් සඳහන් කිරීමට නොහැකි වූ මා හට දිරියක් සහ සවියක් වූ සෑම සියලු දෙනාත්, නිබඳව මට ප්රතිචාර දක්වන දයාබර වූ රසික ජනතාවත් කෘතවේදීව සිහිපත් කරන්නට මෙය ස්වර්ණමය අවස්ථාවක් කරගැනීමට කැමැතියි.
ගැමි සුවඳ විහිදුවමින් කලාවට ප්රවිශ්ඨ වූ ඇය පැමිණි කෙටි කාලපරාසයකදී දැක්වූ දක්ෂතා මතින් දිනාගත් සම්මාන සහතික මෙන්ම ජනතා ආදරයද, ඇගේ ඉදිරි කලා දිවිය ශක්තිමත් කරනු ලබන බව අපගේද විශ්වාසයයි. අපි ඇගේ කලා දිවියට මෙලෙස සුබපතමු.
1050 රෝහල් පෙදෙස, නව නගරය, ඇඹිලිපිටිය, සමාධි ලක්සිරි කලා ශිල්පිනියගේ වත්මන් ලිපිනයයි.
සංවාද සටහන - සුජීව තත්සර
ඡායා - වාසල සේනාරත්න
.JPG)
